::. از دوستی تا جدایی .::

عشق یعنی مستی و دیوانگی

عشق یعنی با جهان بیگانگی

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

عشق یعنی سجده با چشمان تر

عشق یعنی در جهان رسوا شدن

عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق یعنی لحظه های التهاب

عشق یعنی لحظه های ناب ناب

عشق یعنی قطره و دریا شدن

عشق یعنی دیده بر در دوختن

عشق یعنی در فراقش سوختن

من عشق را در تو

تو را در دل

دل را در موقع تپیدن

وتپیدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

سکوت را در شب

شب را در بستر

وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم

من دنیا را به خاطر خدایش
خدایی که تو را خلق کرد دوست دارم

صنگ صبور دوستت دارم

ان هنگام که آن بوته خار بر روي زمين تنها بود

خداوند گل سرخي را درکنارش رويانيد ...

آن گل در کنار بوته خار شکفت .............

خداند برگشت و آن گل را از روي زمين با خود بهچ

آسمان برد .

اما آن گل ديگر هرگز نشکفت .........

نشکفت آري آن گل سرخ ريشه اش را کنار آن بوته

روي زمين جا گذاشته بود

آخر آن گل به آن بوته خار دل بسته بود

درآن هنگام بود که خداوند گريست .. گريست و عشق

را آفريد .....

***خدایا

خيال كردم كه در كنار ساحل با خدا قدم مي زنم

در آسمان تصويري از زندگي خود را ديدم

در هر قسمت 2 جاي پا ديدم

يكي متعلق به من و ديگري به خدا

وقتي آخرين تصوير زندگيم را ديدم

به جاي پا روي شن نگاه كردم

ديدم كه چندين زمان در زندگيم

فقط يك جاي پا بيشتر نيست

دريافتم كه اين در سخترين نقاط زندگيم اتفاق افتاده

براي رفع ابهامم از خدا سوال كردم

خدايا فرمودي كه اگر به تو ايمان بياورم

هيچ زماني مرا تنها نخواهي گذاشت

ديدم كه در سخترين لحظات زندگيم فقط يك جاي پا بيشتر نيست

چرا در زماني كه بيشترين نياز به تو داشتم تنهايم گذاشتي؟

خدا فرمود: فرزند عزيزم

تو را دوست دارم و تنهايت نمي گذارم

در مواقع سخت اگر يك جاي پا مي بيني

در آن لحظات تو را بدوش كشيدم.......

خيال كردم كه در كنار ساحل با خدا قدم مي زنم

در آسمان تصويري از زندگي خود را ديدم

انتظار واژه ی غریبی است ...
واژه ای که روزها یا شایدم ماههاست
که با آن خو گرفته ام.
که چه سخت است انتظار ..
هرصبح طلوعی دیگراست برانتظارهای فرداهای من!
خواهم ماند تنها در انتظار تو
چرا نوشتم در برگ تنهاییم برای تو، نمیدانم؟
شاید روزی بخوانند بر تو، عشق مرا
می دانم روزی خواهی آمد، می دانم
گریان نمی مانم، خندانم!
برای ورودت ای عشق
وقتی که به یادت می افتم،
به یاد خاطراتت...نامه هایت را مرور می کنم،
یک بار...نه...بلکه صد بار
وجودم را سراسر عشق فرا می گیرد

عشق يعنی . . .

عشق يعنی مستی و ديوانگی

عشق يعنی با جهان بيگانگی

عشق يعنی شب نخفتن تا سحر

عشق يعنی سجده ها با چشم تر

عشق يعنی سر به دار آويختن

عشق يعنی اشک حسرت ريختن

عشق يعنی در جهان رسوا شدن

عشق يعنی مست و بی پروا شدن

عشق يعنی سوختن يا ساختن

عشق يعنی زندگی را باختن

عشق يعنی انتظار و انتظار

عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

عشق يعنی ديده بر در دوختن

عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

عشق يعنی رسم دل بر هم زدن

عشق يعنی لحظه های التهاب

عشق يعنی لحظه های ناب ناب

عشق يعنی با پرستو پر زدن

عشق يعنی آب بر آذر زدن

عشق يعنی سوز نی ، آه شبان

عشق يعنی معنی رنگين کمان

عشق يعنی شاعری دل سوخته

عشق يعنی آتشی افروخته

عشق يعنی با گلی گفتن سخن

عشق يعنی خون لاله بر چمن

عشق يعنی ديده بر در دوختن

عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی يک تيمّم، يک نماز

عشق يعنی عالمی راز و نياز

عشق يعنی چون محمد پا به راه

عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه

عشق يعنی بيستون کندن به دست

عشق يعنی زاهد اما بُـت پرست

عشق يعنی همچو من شيدا شدن

عشق يعنی قطره و دريا شدن

عشق يعنی يک شقايق غرق خون

عشق يعنی درد و محنت در درون

عشق يعنی يک تبلور يک سرود

عشق يعنی يک سلام و يک درود

عشق، آمدنی بود نه آموختنی.